Fotografische stijl

Een herkenbare fotografische stijl. Fotografen willen zich graag profileren door een herkenbare stijl in hun fotografie. Die ontstaat vanzelf omdat door de vele herhaling van bewerkingen met schuiven, de keuze voor de bewerking, croppen of in de camera componeren, een soort eigenheid ontstaat. Vaak herhaalde bewerkingen kun je in de meeste fotobewerkingsprogramma's opslaan als voorinstelling of preset. Om deze daarna opnieuw te gebruiken als je denkt dat die van toepassing kunnen zijn. 

Zelf kopieer ik zelden de instellingen van de bewerking van de ene foto voor de andere, of het moet een serie zijn met iets andere beeldinhoud maar verder dezelfde bewerkingsstappen. Toch heb ook ik een stijl van bewerken, die kenmerkend is voor mijn manier van bewerken. Een landschapsfotograaf die mijn portfolio van landschapsfoto's reviewde noemde mijn aanpak: realistisch/documentair. 

In veel genres van de fotografie is het een trend geworden om bewerkingsstijlen over te nemen van andere fotografen die deze al dan niet tegen betaling beschikbaar stellen. Zelf maak ik daar geen gebruik van. Het leuke van fotograferen en bewerken is juist het zelf uitvinden hoe je dat wil aanpakken. Heel erg bewerkelijk is dat niet echt meer, vanwege alle mogelijkheden om te maskeren en technieken voor selectie van delen van foto's die gebruik maken van Artificiële Intelligentie. Je moet het alleen een of meer keer gedaan hebben om het in te kunnen zetten in jou bewerkingsplan. Daarover vind je talloze video's met instructie en voorbeelden op internet. 

Veel bewerkingspakketten werken met stijlsuggesties, die je dan even kunt uitproberen om te kijken of je ze gebruiken kunt. Luminar Neo is daar een voorbeeld van of OnOne. Het voordeel daarvan is dat je in één klik een groot aantal bewerkingen loslaat op je foto en ziedaar: het effect. Het voor mij onoverkomelijke nadeel is dat je nauwelijks nadenkt over hoe je de bewerkingssoftware bewust en systematisch als gereedschap gebruikt: je probeert maar wat. Maar wat te doen als het effect dat je voor ogen zit niet in je scroll zit? 

Mijn aanpak is: niet zomaar schuiven, maar nadenken over wat je voor ogen staat: contrastbeheersing, bijwerken compositie, benadrukken door een beetje meer licht hier en een beetje minder licht daar, etc. En dan weten waar de tools in je bewerkingsprogramma te vinden zijn. 

Dus een stijl? Die ontwikkelt zich vanzelf. Door feedback op je foto's krijg je daar een beetje zicht op. Ik hoef mezelf geen stijl aan te meten die ik van van anderen overneem of koop en ook geen door AI gesuggereerde stijl. Dus, voorzichtig, realistisch, documentair. Wat vindt u? Graag een reactie.